Het leven loopt nooit van een leien dakje. Soms win je de loterij en soms ben je dakloos, het is een pure kwestie van toeval. Het corona jaar 2020 kenmerkt veel pijn en donkere gedachten voor mij, met als voornaamste plaats het ziekmakende huis. Rond mijn verjaardag ben ik opgenomen op intensieve zorgen. Na zeven dagen kon ik eindelijk voor het eerst uit mijn bed om mij Onder de douche te wassen. Ik voelde me een moment verlost van alle infusen...

16 april 2012 in Frankrijk, een dag vol verdriet. Het was het einde van de dag op school, ik zag mijn mama aan het einde van de trap. Zij was beetje nieuwsgierig, maar ik wist nog niet waarom. Zij vertelde me dat we naar België gingen, voor altijd. Ik was verbaasd. Waar is België? Waarom gaan we naar daar? Waarom nu? Het was de laatste dag, de laatste minuten dat ik nog op deze school zat. Ik zag mijn beste vriendin achter mij. Zij had geen...

Enkele jaren terug kreeg ik te maken met een draak. Een onmetelijke en ijzingwekkende griezel wiens bestaan ik ondanks mijn natuurlijke argeloosheid onmogelijk kon verloochenen. In de lagere school dansten we om dat beest weg te houden, dat heeft niet geholpen. Tot twee jaar geleden kwam ik het namelijk vijf keer in de week tegen. Ik probeerde ervan weg te rennen, dat eindigde niet zoals gehoopt. Ik struikelde en viel in een diepe put, ik moest...

Uniek zijn, dat roepen de typografische gedichten van Paul van Ostayen uit Verzamelde gedichten en Bezette stad bij me op, ze wekken veel emotie op. Ze doen me denken aan de lente, blauwe lucht en veel kleurrijke bloemen die uniek zijn. Ze doen me denken aan mezelf, ze doen me denken aan herinneringen, slechte en goede. De schrijfstijl is zo uniek en zo vrolijk, het lijkt wel een mens die zijn eigen leven leidt en niet luistert naar andere mensen...

Ik begrijp poëzie niet. Versta me niet verkeerd, het is de zeer interessante dichtkunst en het is leuk wanneer het gedicht rijmt. Maar dikwijls moet je bij gedichten doordenken en er schuilt soms zelfs een boodschap achter. Zoals het gedicht van Tjitske Jansen Ik vroeg mijn vader, alleen heb ik hier de boodschap niet begrepen of misschien is er gewoon geen boodschap. Ik heb wel lang stilgestaan bij dit gedicht. Het was zeker om over na te denken...

Vrienden en familie, twee zaken die mij na aan het hart liggen. Wanneer je te horen krijgt dat je neef is opgenomen omwille van zijn gedrag, stort je wereld in elkaar. “Zijn afwijkend gedrag past niet binnen de lokale gedragsnormen”, werd ons verteld. Het fantasierijke gedicht Zo zei de dorpsgek van Hugo Claus is een gedicht om over na te denken. De dorpsgek, de absurditeit, de krankzinnigheid, een leven met kuilen en hobbels representeren de...

(…) ik ben van mijn liefste en mijn liefste is van mij –hij verschijnt als de schemering, zijn armen als de brandende horizon, zijn ogen als raven, schuilend in de avond- zijn lippen zijn van koper, glanzend, ach … (…) Uit Hooglied, van Roelof ten Napel Is dit hoe jij je liefje ziet? Is dit hoe ver jouw kennis van personen strekt? Als, zoals het cliché gaat, liefde je blind maakt, waarom staat dan zo’n zogenaamd ‘liefdesgedicht’ zo vol met...

Alles is ver. En de liefste dingen nog verder. Miljoenen mensen, inclusief mezelf, kunnen deze woorden van Herman de Coninck uit zijn gedicht Foto bevestigen. Bij de meesten is de familie, nog samen, nog gezond , maar bij sommigen ook niet. Zij wensen zoals Ramsey Nasr in zijn gedicht Maak mijn moeder Maak mijn moeder een sneeuwende tuin om te planten (…) want in dit lijf gaat zij dood. Beide gedichten hebben zeer duidelijk een emotionele...

Enkele jaren geleden toen ik mijn groeispurt kreeg en mijn ouders echt merkten dat ik groter begon te worden, zeiden ze altijd: “Kijk hoe groot je bent geworden!”. Iedereen herkent dat zinnetje of een variant ervan, we hebben het allemaal weleens gehoord in ons leven. Het gedicht Kijk hoe je groeit van Jeroen Theunissen beschrijft op een poëtische manier hoe deze ervaring aanvoelt. Het gedicht gebruikt veel metaforen. Bijvoorbeeld in het opsommen...

Vrouwen. Vrouwenrechten. De veiligheid van vrouwen. Vrouwendag 2021. Het is niet te ontkennen dat dit allemaal veel besproken wordt, of je hebt echt niet opgelet. De Instagram-hashtag ‘text me when you get home’ en de Instagram-post heb je vast wel meegekregen. Zo niet, is hier het verhaal: Sarah Everard uit Londen is 3 maart naar huis gewandeld, rond half tien. Ze kwam alleen nooit thuis en een aantal dagen later, 12 maart, werd haar lichaam...