Verdwenen was je, net als de zon
die zijn warmte afgeeft in de avond
ver van nu hoor ik nog je lach buiten mijn huis
ver van nu is de rook van je sigaret
nog ergens in de lucht
je stem die kalmer was dan de wind en de bomen
’s avonds het ritme van je gitaar,
het verlangen om het nog eens te horen
om opnieuw naar de gouden wolken te kijken
in de verwarmde lucht
de heuvel is nu leeg