De mooie, nachtaardige wolken bedekken de maan. 

De eindeloze trap blijft maar doorgaan. 

Achter de wolken naar de maan.

Er staat een jongen op de trap, 

de wind raast door zijn haren.

Zullen daar op de maan mensen op hem wachten? 

Het licht van de maan schijnt in zijn ogen. 

Het licht weerkaatst naar de sterren. 

Hij wordt er gelukkig van. 

Zijn ogen beginnen te glinsteren. 

Hij is er bijna!

Dan. 

Poef. 

Hij is weer helemaal beneden

en begint alles van voor af aan.