Veilig
Het was koud, alleen en donker
Ik zag iets maar het was al weg
De wind waaide de koude lucht op mijn gezicht
De bomen stonden als stenen
Mijn vleugels wilden niet meer
Ik zag alleen water, water en meer water
Ik wil uitrusten
Mijn vacht glom in het maanlicht
Ik zag muizen wegrennen in het donkere, enge bos
waar ik in moet
Ik rende, het zachte gras onder mijn voeten voelde
als vrijheid, de bloemen roken naar vrijheid
Ook het water onder mijn vinnen voelde sterk,
ik kon niet verliezen
Een vos rende in de woestijn
Ik keek naar buiten
Het was stil
Eervolle vermelding
Berlage Lyceum