Veilig

Het was koud, alleen en donker

Ik zag iets maar het was al weg

De wind waaide de koude lucht op mijn gezicht

De bomen stonden als stenen

Mijn vleugels wilden niet meer

Ik zag alleen water, water en meer water

Ik wil uitrusten

Mijn vacht glom in het maanlicht

Ik zag muizen wegrennen in het donkere, enge bos

waar ik in moet

Ik rende, het zachte gras onder mijn voeten voelde

als vrijheid, de bloemen roken naar vrijheid

Ook het water onder mijn vinnen voelde sterk,

ik kon niet verliezen

Een vos rende in de woestijn

Ik keek naar buiten

Het was stil

Kira
Eervolle vermelding
Berlage Lyceum