Oké, ik ben door een portal gegaan

Ik ben nu in een ander universum

Ik zie een mens en vraag: “Hallo, hoe heet u?”

Hij antwoordt: “Ik ben David Djordievic.”

Ineens snap ik het, dat ben ik

Daar sta ik dan in de zomerochtend,

naast mezelf, alles lijkt nu heel donker

De wind waait hard door mijn haren

Daar staan wij dan: Ik en Ik

We kijken elkaar recht in de ogen

“Wat is er” vraagt hij

“Oké niks hoor” antwoord ik