0

Jongeren van het MCO op Open Podium OBA

Elke laatste zaterdag van de maand presenteert dichter en schrijver Jos van Hest in de Centrale Bibliotheek van Amsterdam een Open Podium. Zeven leerlingen van het Montessori College Oost hadden zich aangemeld voor dit programma. Zij schreven gedichten met afbeeldingen als bron van inspiratie. Nazir Shira (18 jaar), geboren in Nederland en opgegroeid in Engeland en nu weer wonend in Amsterdam-Noord, was als enige scholier aanwezig, samen met School der Poëzie docent Caroline Kramer.

Nazik houdt van schrijven en heeft een heel schrift met gedichten, dagboekfragmenten en verhalen.

1

Presentator Jos van Hest vroeg eerst Caroline Kramer op het podium. Zij vertelde over haar werkwijze. De leerlingen van de S-klassen (de schakelklassen) zijn vaak nog maar kort in Nederland. Hun taalgebruik is daardoor vaak heel bijzonder. Veel scholieren hebben al veel meegemaakt in hun leven en daardoor veel te zeggen. Caroline werkte eerst met de hele klas en iedere scholier koos een afbeelding. Eerst schrijven de leerlingen op wat ze zien, van wat voor materiaal ze denken dat het beeld gemaakt is en hun gedachten en associaties bij het beeld of de afbeelding. Daarna gaat Caroline de leerlingen individueel begeleiden en stelt verdere vragen. Nana A (er zijn in dezelfde klas twee Nana’s) koos een beeld van Nelson Carillho. Het beeld heet ‘Warchild’, toch riep het bij  Nana de associatie op van een vrolijke kapitein.

2 kopie

Warchild van Nelson Carillho

DE  VROLIJKE  KAPITEIN

Ik ben goud

Voel me blij

Ik ben een kapitein

Ik zing wit

Zie de wereld in kleur

Mijn schip is in de zee gezonken

Ik mag doen wat ik wil

Laat me je leren kennen

Omdat je vrolijk bent

Nana A

Heel bijzonder dat dit beeld juist het verlangen oproept naar een vrolijke wereld. Terwijl het schip in de zee gezonken is, ziet de ‘ik’ in dit gedicht de wereld in kleur. De wijd open gesperde mond zingt wit. Zelf je lot bepalen, de kapitein zijn en doen wat je wilt, het lijkt haast een ode aan de vrijheid vanuit oorlog en geweld.

De andere Nana (Nana B.) koos een afbeelding van een vrolijke boom met vogels:

3

Les Oiseaux rares

 

ROOD  RONDJE  GOUD BRUIN

 

Ik zing een kroon rode rondjes

Loop door vogelland

met mijn tranen los

Mensen vallen in de rivier

Ik denk na of de koninginnen vogel

trots op me gaat worden

Ze kijkt me boos aan

Er zijn veren op de vloer

Kom maar bij me, rood rondje

met je gouden bruin

Ik zie een kroon rode rondjes

Dans met de koningin van de vogels

Een ander gedicht vertelt een verhaal over een land vol corruptie en geweld. De schrijfster, Chantal, koos een afbeelding van René Magritte.

4

René Magritte  Souvenir de Voyage

 

DE  LAATSTE  HOOP

 

Een koud en brutaal land

Een plaats vol met corruptie

Daar woont mijn vriend

Ik schrijf een brief

Ik roer alles wat ik hoor

door mijn hoofd

Ik verlies hoop

Ben angstig

Het brute bijten van de kou

Maar in de duisternis

is er een brandende kaars

Die brandt als een slaapleeuw

En die leeuw ben ik

 

Chantal

ook dit gedicht wordt besproken. Wat opvalt is de formulering ‘het brute bijten van de kou’, dat prachtig allitereert en het gebruik van het samengestelde woord ‘slaapleeuw’. Bijzonder om deze afbeelding te koppelen aan een gedicht over corruptie. Caroline vertelde dat de ‘vriend’ die woont in het koude, brutale land vol corruptie niet bestaat in het echt.

Toen riep Jos van Hest Nazik op het podium die haar eigen gedicht voor las en twee gedichten van klasgenoten. Zij schreef over London en Jos sprak met haar over het bijzondere gebruik van woorden als winkelfronten.

Haar gedicht heet:

 

DE STRATEN VAN LONDON

 

Wandelen langs de weg

na het vallen van de avond

Ik dacht ineens aan straten in London

Door mijn gedachten

Ik wou dat ik daar was

Ik zag het schijnen van de winkelfronten

Lopen rond de geweldige straten

Dat maakt mijn dagen

De haastende mensen, taxi’s en rode bussen

Er is nergens anders iets zoals LONDON

 

Nazik Shira

 

Ze beschreef het beeld van de weerspiegeling in de winkelruiten van het licht na regen.

Daarna las ze het gedicht van haar klasgenoot Chaw, geïnspireerd door een beeld van Gerrit Benner, Friesland.

5

Gerrit Benner  Friesland

 

GENIETEN  VAN  GRAS EN  HEMELWOLKEN

 

Ik wil dat je tegen mij aan komt zitten

Ik neem de stenen van de berg

En bouw mijzelf verder

Wil elke dag de frisse lucht voelen

Ik kan niet zonder het gras

Soms zijn er grijze hemelwolken

Ik wil dat je tegen mij aan komt zitten

Stop nooit met de frisse lucht te voelen

En ik bouw mijzelf verder

 

CHAW

Wat opvalt in dit gedicht is de slotregel ‘Ik bouw mijzelf verder’.

Daarna volgde het gedicht van Yasser die zich verplaatste in een bijzonder beeld dat staat voor lopers met letters in verschillende talen:

6

Nelson Carillho FOOLS PARADE 1966 (Gekkenparade)

LETTERS  IN  DE  WOESTIJN

 

Ik zoek naar de wolken

Geef mijn hand

Ik zeg: geef me de letters

Ik rijd door de woestijn

Verander de lucht

Mijn mond gaat open

Er komen letters uit

Ze vallen in het zand

Ik geef mijn hand

aan de wolken

 

Yasser Azil

 

Nazik ontving een welverdiend applaus.

 

Ilonka Verdurmen